من يوم ما حمايا عمل معايا

سهر ياريت.. قصدك اي بياريت دى!
احمد اخواتى.. انا حاسس ان محدش فيهم طـ,ـايقنى وخصوصا بعد ما ربنا كرمنا ب فريحه
سهر خدت البنت فى حـ,ـضنها وحـ,ـضنتها پخـ,ـوف مالها فريحه.. واي دخل بنتى ما بينكم
احمد انتى ناسيه وصيه بابا اللى كتبها وقال فيها ان البنت اللى هتتولد ليها نص الثروه
سهر حـ,ـضنت البنت پخـ,ـوف اكتر وده معناه اي
احمد پغضب معناه ان بنتنا عليها العين ي سهر
سهر بذهول انت تقصد أن اخواتك قاصدين يأذوا بنتى.. وابتدى صوتها يعلى
قرب منها وحط ايده على بوقها.. وطى صوتك حد يسمعنا
سهر معقول اخواتك يأذوا بنتى
احمد بانفعال لا طبعا.. بس بقول الموضوع ده عامل بينى وما بينهم حساسية جامده
بيتعاملوا معايا بطريقه غريبه
سهر بانفعال واحنا مش عاوزين حاجة تغور الفلوس.. وعيطت.. مش كفايه أن بنتى مـ,ـريضه سكرى ومش هتعيش زى باقى الأطفال واڼهـ,ـارت
احمد خدهم فى حضنه انا لازم اقول لبابا يلغى الوصيه دي خالص وبعد عمر طويل كل واحد فينا ياخد حقه بشـ,ـرع ربنا
سهر بصتلوا بنظره حزن ياريت
_ بعدها بكام يوم سمعت احمد بيكلم حمايا فى الموضوع.. وكنت واقفه انا وداده تحيه
حمايا دخل المكتب ونادى على تحيه وطلب منها تعمل قهووه
الدمنهورى قعد على الكرسى وۏلع سېجـ,ـار
.. خير ي أحمد عاوزنى فى اي!
ولما سمعته بيتكلم معاه ولسة بقرب من الباب علشان اسمع بيقولوا اي لقيت اختى التؤام
منار نازله ومعاها روقيه ولما شافونى قربوا منى
روقيه واقفه كده ليه ي سهر!
سهر بارتباك واقفه عادى
تحيه خارجه من المطبخ ومعاها القهوه
منار القهوة دى لمين ي تحيه
تحيه بصت لسهر وقالت القهوه لسى الدمنهورى بيه وسى الباشا
__
روقيه اه.. متقولى ان الباشا جوه مع حمايا
وفى نفسها عقربه.. تلاقيه بيتفق مع حمايا وبيطلب وصايا ع بنته ويلهف نص الثروه فى كرشه
سهر بارتباك واحد مع باباه انا مالى وسابتهم وخدت فريحه وطلعت او,ضتها
روقيه لمنار الصراحه مش دى اختك وتؤامك
ما غيرك خالص.. متزعليش منى.. انتى ع سجيتك وطبيعيه إنما هى عايشة الدور اكمنها واخده الباشا.. كبير العيله
منار پغـ,ـضب دى اختى ع فكره وياريت تتكلمى عنها بأسلوب احسن من كده
روقيه قربت منها بوشوشه ي بنتى انتى عبيـ,ـطه المفروض ان كلنا فى مركب واحده.. بنت اختك هتاخد نص الثروه بالظـ,ـلم
منار وهى مالها العيـ,ـب من حمايا يعنى مش منها ولا من جوزها واستأذنت وخرجت الجنينه
روقيه بسخريه وهى مالها العيب من حماها
كتك وكسه بكره تعرفى قيمه كلامى لما نبقى كلنا ع الحديده
وهنا خرج احمد من المكتب ووشه احمر جدا
وباين عليه انه مضايق لدرجه ان مشافش روقيه قدامه وكان بيبرطم بالكلام انا هاخد مراتى وبنتى وهسيب البيـ,ـت خالص
روقيه بعدت لما شافت الدمنهورى خارج من المكتب وعفاريت الدنيا بتتنطت فى وشه
روقيه فى نفسها ي ترى فى اي انا لازم احكى ل عمار كل اللى حصل ومسكت الفون وكلمته
وقالت إن احمد متخانق مع باباه
__ عدت ٣ سنوات والحال كما هو عليه لا الدمنهورى غير وصيته ولا احمد ساب البيـ,ـت بس اللى اتغير ان فريحه كبرت وبقى عندها ٦ سنين
كانت زى البدر فى تمامه.. كانت روح الدمنهورى
اللى بيتنفسها..